خطای Too Many Redirects چیست و چه مشکلی در سئو ایجاد می کند؟ (قسمت دوم)

در بخش اول مقاله آشنایی با خطای Too Many Redirects  این مقاله، تمرکز بر راهکارهای عملی‌تر برای شناسایی و رفع حلقه‌های ریدایرکت قرار دارد؛ مسائلی که در صورت نادیده گرفتن می‌توانند عملکرد سایت و سئوی آن را به‌طور جدی تحت‌تأثیر قرار دهند. در این بخش، ابزارهای کاربردی، روش‌های تست و راهنمایی‌های تخصصی بررسی می‌شوند تا مدیران وب‌سایت با اطمینان بتوانند ساختار ریدایرکت‌های خود را اصلاح کرده و از بروز خطای Too Many Redirects جلوگیری کنند.

چند ریدایرکت قابل قبول است؟

تعداد مشخصی برای اینکه چند ریدایرکت در یک صفحه مجاز است وجود ندارد اما مرزهایی تعیین شده اند که از آن به بعد، سئو و تجربه کاربری آسیب می‌بینند.

۱. سقف گوگل‌بات

همانطور که قبلاً ذکر شد، گوگل‌بات تا ۱۰ ریدایرکت را دنبال می‌کند. بعد از آن، سرچ کنسول خطای ریدایرکت ثبت خواهد کرد و محتوا نادیده گرفته می‌شود. با اینکه سقف فنی مشخص شده است اما تجربه کاربری و رتبه‌ها معمولاً خیلی زودتر از ریدایرکت دهم آسیب می‌بینند.

۲. تحمل کاربران

کاربران هیچ‌وقت تا ریدایرکت دهم صبر نمی‌کنند. در دنیای واقعی و به‌ویژه روی موبایل، نقطه بحرانی خیلی زودتر است. حتی ۲ یا ۳ انتقال می‌تواند زمان بارگذاری را افزایش دهد که این موضوع با نرخ پرش بالاتر و نرخ تبدیل پایین‌تر ارتباط مستقیم دارد. فراتر از آن، حتی اگر زنجیره‌های ریدایرکت درست به مقصد برسند، باز هم برای کاربران مشکوک خواهند بود.

بهترین روش برای ریدایرکت و جلوگیری از خطای Too Many Redirects

مسیر ایده‌آل همیشه یک ریدایرکت تک مرحله‌ای است:

 آدرس قدیمی ← آدرس نهایی 

زنجیره‌های طولانی‌تر از یک مرحله، فقط در شرایط موقت مانند مهاجرت مرحله‌ای سایت یا یکپارچه‌سازی چند دامنه قابل قبول هستند. بنابراین ریدایرکت‌ها باید مانیتور، مستندسازی و در سریع‌ترین زمان ممکن کاهش داده شوند.
اگر یک ریدایرکت برای حفظ ارزش لینک، مدیریت canonical یا هدایت کاربر ضروری نباشد، باید حذف شود. ریدایرکت باید برای حل مشکلات واقعی مانند حفظ اعتبار بعد از تغییر URL تنظیم شود. فقط ریدایرکتی که واقعاً به سئو و تجربه کاربری کمک می‌کند باید باقی بماند تا نگهداری سایت به آسانی انجام شود.

قانون کلی تعداد ریدایرکت ها:

• ۱ مرحله = ایمن
• ۲ مرحله = قابل تحمل
• ۳ مرحله یا بیشتر = پر ریسک
• ۱۰ مرحله = گوگل صفحه را نادیده می گیرد.

شناسایی زنجیره‌ها و حلقه‌های ریدایرکت برای رفع خطای Too Many Redirects

مشکلات ریدایرکت معمولاً با چشم قابل مشاهده نیستند. ممکن است یک صفحه برای کاربر عادی به‌درستی لود شود اما در پس‌زمینه از چندین مرحله ریدایرکت عبور کند یا حتی در یک حلقه بی‌پایان قرار گیرد. عیب‌یابی این مشکلات به ترکیبی از ابزارهای تخصصی و بررسی دستی نیاز دارد.

تصویر(۱)

شناسایی خطای Too Many Redirects با Google Search Console

گزارش Crawl Stats نشان می‌دهد که گوگل‌بات چگونه درخواست‌های خزش را در سایت توزیع می‌کند. ریدایرکت‌ها در این گزارش به‌عنوان یک دسته جداگانه مشخص می‌شوند. این گزارش توضیح می‌دهد که فعالیت خزش و ریدایرکت‌های اضافی چگونه منابع قابل استفاده برای ایندکس صفحات جدید یا بروزرسانی‌شده را مصرف می کنند.
تعداد اندک ریدایرکت طبیعی است اما اگر افزایش مداوم یا تعداد بالا دیده شود، یک هشدار جدی محسوب می‌گردد. این موضوع معمولاً نشانه انباشت ریدایرکت در پس‌زمینه است.

برای جلوگیری از این مشکل:

1. ریدایرکت‌های موردنیاز (مانند پروتکل HTTPS) از ریدایرکت‌های بیهوده تشخیص داده شود.
2. مشخص شود کدام لایه‌ها (CMS، سرور یا CDN) ریدایرکت اضافی ایجاد می‌کنند.
3. قوانین غیرضروری پاکسازی شود.

ابزارهای خزش (Screaming Frog، Sitebulb، Lumar)

یک خزش کامل، به‌سرعت نشان می‌دهد که زنجیره یا حلقه کجا اتفاق افتاده است.

• Screaming Frog گزارشی با عنوان Redirect Chains ارائه می‌دهد که هر مرحله را ثبت می‌کند تا زنجیره‌هایی که باید به یک مرحله کاهش یابند مشخص شوند.
• Sitebulb با ارائه نمودارهای تصویری، عمق ریدایرکت را به‌وضوح نمایش می‌دهد.
• Lumar بیشتر در مقیاس سازمانی برای گزارش‌دهی تیمی و تحلیل ترندها استفاده می‌شود.

خروجی گرفتن از این گزارش‌ها به‌ویژه برای زنجیره‌هایی که صفحات فرود مهم یا دسته‌های پرترافیک را درگیر کرده‌اند، به اولویت‌بندی اصلاحات کمک می‌کند.

Chrome DevTools

برای بررسی یک صفحه خاص، مسیر Chrome DevTools > Network سریع‌ترین راه می باشد. هر درخواست نشان می‌دهد که مرورگر چند مرحله را دنبال کرده است. این ابزار به شما امکان می‌دهد تا:

• یک حلقه مشکوک را بررسی کنید.
• نوع ریدایرکت (۳۰۱ یا ۳۰۲) را مشخص نمایید.
• مدت زمانی که هر مرحله به لود صفحه اضافه می‌کند را تست کنید.

تحلیل لاگ (Semrush، Splunk، ELK Stack)

فایل‌های لاگ نشان می‌دهند گوگل‌بات دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد. این فایل‌ها، اطلاعات خام تمام درخواست‌های سرور شامل موارد زیر هستند:

• URL درخواستی
• زمان درخواست
• کد وضعیت
• User agent (برای مثال Googlebot)

با تحلیل این لاگ‌ها می‌توان تعداد دفعاتی که گوگل‌بات صفحات را خزیده یا در دام زنجیره‌های ریدایرکت افتاده است، مشاهده کرد.

ابزارهای مفید:

• Semrush Log File Analyzer گزینه‌ای ساده برای سئوکاران است که رابط کاربری ساده و قابل اتصال به سایر ابزارهای سئو دارد و بدون نیاز به تنظیمات پیچیده، تعداد ریدایرکت و خزش های بیهوده را نشان می‌دهد.
• Splunk یا ELK Stack تحلیل در مقیاس بزرگ را انجام می دهند و امکان اجرای کوئری‌های سفارشی روی میلیون‌ها رکورد را فراهم می کنند.

تست شرایط خاص (دستگاه، hreflang، موقعیت جغرافیایی)

رفتار ریدایرکت می‌تواند با توجه به دستگاه، نوع کاربر، منطقه یا زبان متفاوت باشد. برای مثال یک CDN ممکن است بسته به موقعیت کاربر قوانین متفاوتی اعمال کند. اگر این قوانین جغرافیایی با ریدایرکت‌های پروتکل یا هاست هماهنگ نباشند، به‌راحتی باعث اضافه شدن مراحل ریدایرکت یا ایجاد حلقه می‌شوند. تست در محیط‌های مختلف کمک می‌کند تا مشکل قبل از مشاهده توسط کاربر یا گوگل‌بات شناسایی شود.

روش های رفع خطای Too Many Redirects

یک پاکسازی سیستماتیک بهترین نتیجه را خواهد داشت. این روند کمک می‌کند تا مشکلات ریدایرکت شناسایی، اصلاح و از بازگشت دوباره آنها جلوگیری شود.

۱. نقشه‌برداری از تمام زنجیره‌ها و حلقه‌های ریدایرکت

یک خزش کامل (Full Crawl) اجرا و گزارش Redirect Chains را خروجی بگیرید تا مسیر و حلقه ها مشخص شوند. ابزارهایی همچون Sitebulb امکان تهیه فهرست اولویت‌بندی‌شده را برای تیم فنی ساده می‌کنند. ابتدا باید روی URL های پرترافیک یا درآمدزا تمرکز شود تا بهینه‌سازی نتیجه سریع‌تری داشته باشد.

۲. کوتاه کردن و یکپارچه‌سازی زنجیره‌ها

قوانین ریدایرکت را طوری بروزرسانی کنید که هر آدرس قدیمی مستقیماً به مقصد نهایی خود رفته و هیچ مرحله میانی وجود نداشته باشد. در عمل این یعنی:

• شناسایی مقصد canonical. این همان آدرس درست و نهایی است که کاربر و خزنده باید به آن برسند.
• بررسی مرحله‌های میانی. آدرس قدیمی را بررسی نمایید تا مشخص شود از چند ریدایرکت عبور می‌کند (برای مثال: /old-shoes → /sale-shoes → /products/red-shoes).
• بروزرسانی قانون. ریدایرکت باید تغییر داده شود تا old-shoes/ مستقیم به products/red-shoes/ هدایت گردد.

تصویر(۲)

۳. حذف قوانین بلا استفاده

اگر یک آدرس قدیمی هیچ جایگزین معناداری ندارد، بهتر است به‌جای ریدایرکت، کد خطای مناسب برگردانده شود. هدف، بازگرداندن کد وضعیت درست است و پنهان کردن صفحات حذف‌شده مدنظر نیست.

رایج‌ترین گزینه‌ها:

• ۴۰۴ (Not Found): به کاربر و خزنده اعلام می کند صفحه فعلاً وجود ندارد اما ممکن است برگردد.
• ۴۱۰ (Gone): نشان می‌دهد صفحه به‌طور دائم حذف شده و برنمی‌گردد. گوگل ۴۱۰ را سیگنال قوی‌تری برای حذف می‌داند.
• Soft 404: وقتی صفحه ظاهراً پیام «یافت نشد» نشان می‌دهد ولی سرور همچنان کد ۲۰۰ (OK) می‌فرستد یا به صفحه نامربوط ریدایرکت می‌کند. گوگل این موارد را در Search Console نمایش می دهد زیرا باعث هدر رفتن بودجه خزش می‌شوند.

۴. رفع سریع حلقه‌های ریدایرکت و خطای Too Many Redirects

حلقه‌های ریدایرکت معمولاً تنها با پیام خطای Too Many Redirects در مرورگر دیده می‌شوند و دلیل آن دقیقا مشخص نخواهد شد. برای شناسایی مشکل باید مسیر دقیق درخواست ردیابی و محل تداخل قوانین پیدا شود.

• با Chrome DevTools > Network حلقه را مجددا ایجاد کنید تا هر مرحله، کد (۳۰۱/۳۰۲) و زمان تأخیر مشخص شود.
• تداخل بین پلاگین‌های CMS، قوانین سرور (مانند htaccess، .NGINX یا Apache) و CDN (همچون Cloudflare، Akamai یا Fastly) بررسی شود.
• ترتیب اجرا، اولویت قوانین و محدوده Regex اصلاح شود تا قوانین با هم تداخل پیدا نکنند.

۵. استفاده از Canonical به‌جای ریدایرکت در مواقع لازم

تگ Canonical به گوگل می‌گوید که کدام نسخه صفحه، اصلی است، درحالی‌که کاربر همچنان می‌تواند به سایر نسخه‌ها دسترسی داشته باشد. برای صفحات تکراری یا نسبتا تکراری (همچون فیلترها، ترتیب نمایش یا پارامترهای ردیابی) بهتر است به‌جای ریدایرکت، با “rel=”canonical یا سایر روش‌های آن، سیگنال‌ها را یکپارچه سازی کنید.
اما برای انتقال سایت یا تغییر دائمی URL، ریدایرکت سمت سرور با کدهای HTTP مانند ۳۰۱ همچنان ارجعیت دارد. برخلاف Canonical، ریدایرکت کاربران و ربات‌ها را مستقیما به مقصد می‌رساند و ارزش لینک را به‌طور کامل منتقل می‌کند که برای URLهای حذف‌شده حیاتی است.

۶. بروزرسانی سیگنال‌های داخلی بعد از تغییرات

بعد از نهایی شدن مقاصد، باید لینک‌های داخلی، نقشه سایت (XML Sitemap) و تگ‌های hreflang مستقیما به آدرس‌های نهایی اشاره کنند. این کار از تشکیل زنجیره‌های جدید جلوگیری کرده و باعث می‌شود گوگل صفحات درست را سریع‌تر ایندکس کند.

۷. تست و اعتبارسنجی در مقیاس وسیع

حتی پس از اعمال اصلاحات و مخصوصاً در سایت‌های بزرگ، مشکلات می‌توانند مجددا پدیدار شوند. بنابراین باید مرتباً اعتبارسنجی انجام گیرد تا مطمئن شوید پاکسازی واقعاً نتیجه داده و از بازگشت خطا جلوگیری شود.

۸. خودکارسازی و ممیزی قوانین ریدایرکت

بررسی های خودکار ریدایرکت را در پایپ‌لاین CI/CD (مخفف Continuous Integration و Continuous Deployment) قرار دهید؛ فرآیند پیوسته‌ای است که هر بار کد ادغام و منتشر می‌شود، اجرا خواهد شد. با افزودن تست‌ها، می‌توان کاملا خودکار زنجیره‌ها یا حلقه‌های ریدایرکت را پیش از رسیدن به محیط اصلی (Production)، شناسایی و مشخص کرد.

در هر استقرار، چند نمونه URL های حیاتی باید از نظر موارد زیر تست شوند:

• تعداد مراحل (Hop ها)
• کدهای پاسخ (Response Codes)
• مقصد نهایی

تصویر(۳)

بهترین روش‌ها برای جلوگیری از انباشت ریدایرکت و خطای Too Many Redirects

انباشت ریدایرکت معمولاً حاصل یک خطای فنی ساده نیست؛ بلکه نتیجه سال‌ها مهاجرت، اصلاحات موقتی و مدیریت نامنسجم است که جلوگیری از آن نیازمند یک فرآیند مشخص می باشد.

۱. تعیین مالکیت

مدیریت ریدایرکت نباید بین تیم‌های سئو، فنی و IT گم شود. یک تیم یا نقش مشخص باید مسئول تمام منطق ریدایرکت باشد. این کار تضمین می‌کند که هر تغییر، بازبینی و مستندسازی شده و قوانین به‌صورت پراکنده اضافه نگردد.

۲. داشتن یک منبع واحد و معتبر

به‌جای قوانین پراکنده در htaccess.، پلاگین‌های CMS و تنظیمات CDN، یک نقشه مرکزی ریدایرکت با امکان کنترل نسخه داشته باشید. این نقشه به‌عنوان مرجع اصلی هر مهاجرت یا بروزرسانی عمل می‌کند. هنگام اضافه یا حذف قوانین، آنها را مانند هر کد دیگری ثبت، تست و نسخه‌بندی نمایید.

۳. تعریف و اجرای استانداردهای URL

قبل از بروز مشکل، روی فرمت‌های Canonical مانند فقط حروف کوچک، سیاست یکسان برای اسلش انتهایی، اجبار به HTTPS و www یا بدون www، توافق شود. وقتی قوانین از ابتدا استاندارد و مستند باشند، تیم‌ها اصلاحات تکراری و اضافی ایجاد نمی‌کنند.

۴. ممیزی دوره‌ای

زنجیره‌های ریدایرکت خودشان را نشان نمی دهند. هر فصل (سه‌ماهه) گزارش زنجیره ریدایرکت را بررسی کنید تا خطای Too Many Redirects و مشکلات جدید به‌موقع شناسایی شوند. همانند لینک‌های شکسته یا خطاهای اسکیما، ریدایرکت نیز باید بخشی از نگهداری روتین سئو باشد.

جمع بندی: حفاظت از سئو با ممیزی مداوم ریدایرکت

ریدایرکت نباید یک‌بار تنظیم شود و برای همیشه رها گردد. مواردی مانند robots.txt، Sitemap و hreflang نیاز به نظارت مداوم دارند. ممکن است حتی پس از یک پاکسازی، زنجیره‌ها و حلقه‌های جدید با هر بروزرسانی CMS، انتشار نسخه جدید یا مهاجرت، دوباره ظاهر شوند.

بنابراین سلامت ریدایرکت باید بخشی از روال دائمی سئوی فنی باشد. ریدایرکت را یک زیرساخت فعال در نظر بگیرید. با نظارت مداوم، می‌توان بودجه خزش و ارزش لینک‌ها را حفظ کرد و کاربران را مستقیما به محتوای موردنظر رساند.