مدل Drone CI چیست و چرا در فرایندهای CI/CD اهمیت دارد؟

مدل Drone CI یکی از پلتفرم های مدرن و سبک برای پیاده سازی فرایندهای یکپارچه سازی مداوم (CI) و تحویل مداوم (CD) می باشد که مبتنی بر کانتینر طراحی شده است. این ابزار مراحل Pipeline را با Docker اجرا می کند و به همین دلیل سریع و کارآمد است و میان تیم های توسعه و متخصصان DevOps محبوبیت زیادی دارد.

برخلاف سیستم های قدیمی همچون Jenkins که وابسته به پلاگین ها و تنظیمات پیچیده هستند، Drone ساختاری انعطاف پذیر، مقیاس پذیر و قابل اعتماد ارائه می دهد.

مدل Drone CI چیست؟

Drone یک سیستم CI/CD متن باز است که تمام مراحل ساخت، تست و استقرار نرم افزار را در قالب کانتینر اجرا می کند. در این پلتفرم:

• هر مرحله در یک کانتینر مجزا اجرا می شود.
• نیازی به مدیریت پیچیده Agent ها نیست.
• تنظیمات با فایل YAML انجام می شوند.
• اجرای Pipeline ها قابل پیش بینی، تکرارپذیر و ایزوله است.

مدل Drone CI بر پایه “Pipeline های کانتینری” طراحی شده است؛ یعنی هر مرحله در قالب یک ایمیج Docker اجرا می شود. این ساختار به تیم ها امکان می دهد از هر زبان برنامه نویسی یا ابزار خط فرمانی که در Docker موجود است، استفاده کنند.

تصویر(۱)

مزایا و معایب مدل Drone CI

مانند هر ابزار CI/CD، مدل Drone نیز مزایا و معایب خود را دارد. ابتدا مزایا و سپس معایب این مدل در ادامه ذکر شده است:

۱. معماری کانتینری مدل Drone CI

معماری Drone CI به صورت کاملاً کانتینری طراحی شده است و هر مرحله از Pipeline در یک کانتینر مستقل اجرا می گردد. این موضوع باعث می شود محیط اجرا کاملاً ایزوله، قابل پیش بینی و تکرار پذیر باشد. معماری کانتینری وابستگی به سیستم عامل یا تنظیمات سرور میزبان را کاهش می‌دهد.

۲. پیکربندی ساده با YAML

Drone از فایل drone.yml. برای تعریف Pipeline استفاده می کند که ساختار ساده و خوانایی دارد. هر مرحله به صورت واضح مشخص می شود و ترتیب اجرای مراحل کاملاً قابل درک است. این سادگی باعث می شود حتی تیم های کوچک هم بتوانند به راحتی Pipeline های خود را مدیریت کنند. نگهداری و تغییر Pipeline ها نیز بسیار آسان تر است.

۳. مقیاس پذیری بالا

Drone از ساختار Server و Runner استفاده می کند که امکان اجرای همزمان چند Build را فراهم می سازد. با اضافه کردن Runner های بیشتر، می توان تعداد Pipeline های در حال اجرا را افزایش داد. این موضوع باعث می شود Drone برای پروژه هایی با حجم Build بالا نیز قابل استفاده باشد. در نتیجه، فشار روی یک سرور خاص ایجاد نمی شود.

۴. سازگاری با Git Provider های مختلف

Drone می تواند به سرویس های مختلف Git مانند GitHub، GitLab، Bitbucket و مخازن Git خودمیزبان (self-hosted) متصل شود. این ویژگی اجازه می دهد تیم ها بدون وابستگی به یک پلتفرم خاص از Drone استفاده کنند. همچنین Pipeline ها با رخدادهای Git همچون Push یا Pull Request فعال می شوند.

۵. امنیت بالا

هر مرحله از Pipeline در یک کانتینر جداگانه اجرا می شود که باعث افزایش امنیت خواهد شد. Drone امکان مدیریت Secret هایی مانند رمزها و Token ها را نیز فراهم می کند. این اطلاعات حساس در فایل های پیکربندی یا لاگ ها نمایش داده نمی شوند. در نتیجه، امنیت Pipeline ها تا حد مناسبی حفظ می گردد.

۶. مصرف منابع کم

Drone یک ابزار سبک است و برای اجرا به منابع سخت افزاری زیادی نیاز ندارد. برخلاف Jenkins، وابسته به JVM یا سرویس های سنگین نیست و حتی روی سرورهای با منابع محدود نیز عملکرد خوبی دارد. این ویژگی باعث کاهش هزینه های نگهداری زیرساخت CI/CD می شود و Drone را به گزینه ای مناسب برای محیط های Self-Hosted تبدیل می کند.

معایب مدل Drone CI

از جمله معایب مدل Drone CI می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱. وابستگی کامل به Docker

تصویر(۲)

مدل Drone CI برای اجرا به Docker وابسته است و بدون آن عملاً قابل استفاده نیست. در محیط هایی که استفاده از Docker محدود یا ممنوع است، کار با Drone دشوار می شود. همچنین، جهت بهره گیری کامل از امکانات Drone، آشنایی با Docker ضروری است که می تواند برای افراد تازه کار چالش برانگیز باشد.

۲. جامعه کاربری کوچکتر نسبت به ابزارهای قدیمی تر

در مقایسه با ابزارهایی مانند Jenkins، منابع آموزشی برای Drone کمتر است. هرچند مستندات رسمی مناسبی دارد اما آموزش ها و مثال های عملی کمتری در اینترنت موجود می باشد. این مورد می تواند حل برخی مشکلات خاص را زمان بر کند. با این حال، سادگی و قابل درک بودن Drone تا حدی این کمبود را جبران خواهد کرد.

۳. اکوسیستم پلاگین محدودتر

Drone نسبت به Jenkins یا GitHub Actions پلاگین های آماده کمتری دارد. با این حال، چون هر مرحله در Pipeline به صورت یک کانتینر اجرا می شود، می توان تقریباً هر ابزار دلخواهی را به آن اضافه کرد. با این وجود، گاهی لازم است تنظیمات به صورت دستی انجام شود.

مقایسه مدل Drone CI و GitHub Actions

Drone و GitHub Actions شباهت های زیادی از نظر سادگی و تجربه کاربری دارند اما تفاوت های مهمی نیز میان آنها دیده می شود. Drone بر پایه معماری کاملاً کانتینری ساخته شده است؛ یعنی هر مرحله از Pipeline در یک کانتینر جداگانه اجرا می شود و همین موضوع اجرای فرایندها را قابل پیش بینی و ایزوله تر می کند. در مقابل، GitHub Actions روی Runner های GitHub یا Runner های خود-میزبان (self-hosted) اجرا می شود. بسته به نوع Runner، محدودیت هایی از نظر منابع و سرعت وجود دارد.

GitHub Actions برای تیم هایی که به شکل کامل از GitHub استفاده می کنند انتخاب مناسبی است زیرا یکپارچگی بسیار خوبی با امکانات GitHub دارد. با این حال Drone انعطاف پذیری بیشتری ارائه می دهد و برای محیط های خود میزبان (self-hosted) و سازمان هایی که می خواهند کنترل دقیق تری بر زیرساخت CI/CD داشته باشند، مناسب تر است.

مقایسه Drone CI و GitLab CI

GitLab CI یکی از قدرتمندترین سیستم های CI/CD است که با GitLab یکپارچه می باشد. در این سیستم، پیکربندی Pipeline ها با YAML انجام می شود و امکانات گسترده ای برای مدیریت فرایندهای پیچیده توسعه در اختیار تیم ها قرار می گیرد. با این حال، ساختار YAML در GitLab CI نسبت به Drone پیچیده تر بوده و یادگیری آن برای افراد تازه کار ممکن است زمانبر باشد.

تصویر(۳)

Drone در مقایسه با GitLab CI سبک تر است و پیکربندی های ساده تر و خواناتری ارائه می دهد. علاوه بر این، Drone به سرویس های Git مختلف متصل می شود و محدود به GitLab نیست، در حالی که GitLab CI بهترین عملکرد را تنها درون اکوسیستم GitLab دارد. اگر پروژه ها و کدهای شما در GitLab میزبانی شده‌اند GitLab CI انتخاب منطقی تری است اما چنانچه نیاز به یک سیستم ساده، منعطف و مستقل دارید، Drone گزینه کارآمدتری خواهد بود.

مقایسه Drone CI و Jenkins

Jenkins از قدیمی ترین و شناخته شده ترین ابزارهای CI/CD است و از انعطاف پذیری بسیار بالایی برخوردار می باشد اما این ابزار بر پایه معماری قدیمی تری طراحی شده و برای راه اندازی و نگهداری نیاز به پلاگین های متعدد، سرورهای قدرتمندتر و زمان بیشتری دارد. همچنین یادگیری Jenkins برای افراد تازه کار دشوارتر است.

Drone در مقایسه با Jenkins یک ابزار مدرن تر محسوب می شود. به دلیل اینکه تمام مراحل Pipeline در کانتینر اجرا می شوند، مدیریت و مقیاس پذیری آن بسیار ساده تر است و نیازی به نصب و نگهداری پلاگین های مختلف برای اضافه کردن قابلیت ها نیست. سبک بودن Drone نیز باعث می شود در محیط هایی با منابع محدود عملکرد بهتری داشته باشد.

اگرچه Jenkins همچنان برای پروژه های بسیار بزرگ یا تیم هایی که نیاز به سفارشی سازی زیاد دارند مناسب است اما Drone گزینه ای ایده آل برای تیم هایی می باشد که به دنبال سرعت، سادگی و معماری مدرن هستند.

معماری مدل Drone CI

معماری Drone از دو بخش اصلی تشکیل شده است:

۱. Drone Server

Drone Server بخش مرکزی مدیریت Pipeline ها است. وظایف آن شامل ارتباط با Git Provider ها (مانند GitHub یا GitLab)، مدیریت Build ها، Secret ها و کاربران می باشد. با دریافت درخواست (Webhook) از گیت، Drone Server فایل drone.yml. را پردازش کرده و مراحل Pipeline را برای اجرا به Runner ها ارسال می کند.

۲. Drone Runner

Runner ها واحدهای اجرای Pipeline هستند. هر Runner می تواند چندین Build را در کانتینرهای مختلف اجرا کند. Runner ها انواع مختلفی دارند:

• Docker Runner
• Kubernetes Runner
• Exec Runner (بدون Docker، برای محیط های خاص)

این معماری مقیاس پذیری بالایی دارد و اجازه می دهد Build ها به راحتی روی چند سرور، در دیتاسنتر های مختلف یا محیط Kubernetes اجرا شوند.

جمع بندی

مدل Drone CI یک پلتفرم مدرن، سبک و کاملاً کانتینری جهت اجرای فرایندهای CI/CD است که با ارائه معماری ساده و انعطاف پذیر، توانسته به انتخابی قابل اعتماد برای بسیاری از تیم های توسعه تبدیل شود.

سادگی پیکربندی، سرعت بالا، امنیت و اجرای هر مرحله درون کانتینر باعث شده تا Drone در بسیاری از سناریوها نسبت به ابزارهای سنتی مثل Jenkins و حتی گزینه های مدرن تر مانند GitHub Actions عملکرد بهتری داشته باشد. اگر تیم شما به دنبال یک راهکار خود میزبان (self-hosted)، سریع، قابل توسعه و مناسب پروژه های متنوع است، Drone CI می تواند یکی از بهترین انتخاب ها باشد.